Midwintertelling watervogels
15 januari 2017

StormmeeuwStormmeeuw

Een klein groepje tellers verzamelt zich om 9 uur in Oisterwijk. Vooral de mensen op de fiets uiten hun twijfels, het is hier en daar nog behoorlijk glad. Ook wordt de vraag gesteld of de vennen niet dichtgevroren zullen zijn. We zullen wel zien, ondanks het winterweer hebben we er zin in.


De telling afblazen is geen optie. Het is namelijk geen individuele actie, als groepje van tien maken we deel uit van een enorme groep tellers. Dit weekend worden namelijk voor de 50e keer watervogels geteld, in 30 landen langs de Oost-Atlantische kust, van Noorwegen tot Zuid-Afrika.
TELLIJST

Een korte impressie:

Langs het ven is het zo vroeg op de ochtend nog spiegelglad. Voorzichtig lopen we door de berm, ondertussen speurend naar watervogels. De zon staat laag en schijnt tussen de huizen door op de berijpte struiken.
Waterdruppels schitteren aan de takken, de rijp maakt de spinnenwebben zichtbaar. Waterhoentjes scharrelen op het bevroren gras, twee slobeenden en een groepje krakeenden dobberen rustig in het zonnetje. Wat een prachtig plaatje!Een volgend ven is helemaal dichtgevroren, hier zijn we snel klaar met tellen. Maar als we ons omdraaien staat daar een haas. Geschrokken van die vroege vogelaars die daar door zijn territorium lopen, draait hij zich om en verdwijnt weer tussen de struiken.

Goed begaanbare fietspaden worden afgewisseld met ijzige, hobbelige bospaden die in de loop van de ochtend steeds modderiger worden. Maar wij turven onverstoorbaar verder. Een grote zilverreiger, een ijsvogel, een grote gele kwikstaart. Maar ook 17 soepeenden en 53 wilde eenden. Alle vogels op of vlakbij het water worden geturfd. Vandaag is de soepeend even belangrijk als de ijsvogel.Een groene specht, een kruisbek, twee spechten hoog in een berk in de zon, overvliegende goudvinken…… leuke waarnemingen, maar vandaag komen ze even op de 2e plaats. Hoewel, ze maken het tellen nog leuker, het totaalplaatje nog mooier. Maar het is niet meer dan bijvangst.

Aan het begin van de middag komen we bij elkaar om bij een kop soep de ervaringen uit te wisselen. Er lijken dit jaar wat minder ‘krenten’ in de pap gezeten te hebben maar iedere groep heeft zo zijn eigen leuke waarnemingen wel gehad bijvoorbeeld een grote gele kwikstaart. Vanaf 2005 werd die verdeeld over 3 jaar slechts 4x door ons geturfd. Vandaag zijn er maar liefst 4 gezien.Ook de grote zilverreiger begint een gewone waarneming te worden. Daarbij vergeten we gemakkelijk dat deze reigersoort pas in 2007 voor de eerste keer geteld werd in ons werkgebied, en ook het daaropvolgend jaar werd er slechts één gezien. Nu tellen we er tien, meer dan we er ooit eerder bij de midwintertelling zagen. Ook de ijsvogel doet het goed. Vorig jaar 8, dit jaar 7. Zoveel werden er sinds 2005 niet meer gezien in ons werkgebied.

Maar verder is voor een dergelijk klein gebied zoals het onze geen trend aan te geven. De aantallen ganzen lijken wat terug te lopen. Enkel de nijlgans werd vaker geteld. Ook de eenden lijken in aantallen achteruit te gaan met uitzondering van de wilde eend en de soepeend.Zijn er nu ook minder vogels geteld door het koude weer? Met 1612 waarnemingen verdeeld over 26 soorten zitten we precies op het gemiddelde van de afgelopen 13 jaar. Al met al een prima telling. Een aanrader om meteen in de agenda te zetten. Rond 15 januari 2018: midwintertelling!

Tekst: Hannie Nilsen
Foto’s: Marie-José Verbeeten en Jan Wolfs