Vogelexcursie Lauwersmeer
4-7 mei 2017

   Verslag van donderdag 4-5-2017 door Iet
paapje 2De organisatie van deze trip naar Lauwersmeer was in handen van Ans en Titia, omdat Hannie haar man pas overleden is en Jan herstellende is van een hartoperatie. Volgend jaar zijn ze er weer bij! Strak op tijd kwamen 4 auto’s aanrijden bij het Fochteloërveen, buiten was het koud, sjaal, muts, handschoenen waren nodig om het lijf warm te houden en het regende zachtjes. Kou werd direct vergeten bij het zien van eerst 1 en later 18 kraanvogels, tapuiten, gele gors, gele kwik. Wat een fantastisch begin.

En verder ging het naar het volgende kijkpunt, waar Bart de boomvalk net miste en de wilde eend, dat laatste kwam nog helemaal goed. Werkelijk iedereen hielp hem om deze waarneming toch te scoren.Het info centrum gaf behalve beschutting een braamsluiper, putters, heel veel kinderen, die kennis kwamen maken met de natuur.             TELLIJST

Door kou en nattigheid besloten door te rijden naar ons verblijf OmmeRomte (adem ruimte) in Dokkumer Nieuwe Zijlen, vanuit de auto de porseleinhoen en de waterral gehoord. Los van onze bagage naar de Ezumakeeg, 15 Brabantse vogelaars en de hut was propvol, koud, winderig met gevoelstemperatuur -5 en toch een uitstekende sfeer! Het leverde twee bijzondere soorten op de reuzenstern en volgens Titia de Tureloper, dat heb je als je zoveel moois in een blik ziet.
Koud en voldaan naar OmmeRomte, vriendelijke ontvangst en heerlijk eten. Na het eten een wandeling bij camping De pomp, waar Titia het over een oude vrouw met koplampen had, voor een beetje vogelaar is het dan natuurlijk direct duidelijk dat het om een kiekendief gaat.Na de wandeling heeft de groep vanwege Dodenherdenking, twee minuten stil gestaan in verbondenheid met de wereld om ons heen. Bijzonder om dat samen met de groep te doen. We hebben 98 vogelsoorten gezien op deze fantastische eerste dag.

Verslag van vrijdag 5-5-2017 door Titia

Om 6 uur ‘s morgens vertrok bijna de hele groep naar de Ezumakeeg. We startten bij de vogelkijkhut in Ezumakeeg-Zuid. Achterin zat een ineengedoken steltloper met de rug naar ons toe die niet direct op naam gebracht kan worden. Na enige discussie bleek het om een vrouw rosse grutto te gaan. Helaas waren er in vergelijking met de middag ervoor geen steltlopers bijgekomen. Daarom besloten we naar Ezumakeeg-Noord te gaan. De rietzanger liet zich goed horen. Ondanks de mutsen en handschoenen zorgde de koude wind NO 5 ervoor dat we het hier al snel voor gezien hielden. Het zoeken van morinelplevieren in de Bantpolder was een mooi alternatief. Vanuit de auto’s werd de omgeving afgespeurd, een enkeling waagde zich buiten de auto. Na een kwartiertje werd een morinelplevier gevonden, helaas wel op grote afstand. Nadat iedereen de morinelplevier had gezien was het ook tijd om te ontbijten. Hier warmden we weer wat op dankzij de warme broodjes, eitjes, koffie en thee.Na het ontbijt gingen we op pad voor een rondje Lauwersmeer. De eerste stop was bij de Kollumerwaard waar we richting De Baak liepen. Op de parkeerplaats zagen we direct al een tapuit en roodborsttapuit. Even verderop liepen tussen de poten van de Schotse Hooglanders verschillende gele kwikstaarten en ook de Engelse kwikstaart liet zich goed bekijken. Een koekoek zat stil in een boom.In de beschutting van de bosjes en het riet was het weer aangenaam vogels kijken. De vele rietzangers, de snor en sprinkhaanrietzanger lieten zich goed horen. Even verderop hoorden we baardmannetjes en even later zagen we een paartje boven in het riet zitten. Ze lieten zich een paar keer heel goed zien en fotograferen. En ook weer volop bruine kiekendieven in de lucht.Op de velden bij de Proefboerderij zagen we veel tapuiten, een late kramsvogel en een bruine kiekendief man die ruim een kilometer naast de auto bleef jagen. Omdat het erg guur was maakten we hier geen wandeling en gingen bij Lauwerszijl nog even op zoek naar de oehoe. Net als twee jaar geleden konden we deze grote uil niet vinden.De volgende stop was de vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat. Hier zagen we veel soorten steltlopers, eenden en ganzen. Hoogtepunten waren de steenlopers in zomerkleed en een strandplevier. In de verte vlogen dwergmeeuwen, visdiefjes en zwarte sterns. Marie-José zag drie brandganzen en 2 lepelaars met pootringen en een knobbelzwaan met halsband. De brandganzen waren in 2008 in het noorden van Rusland geringd, de zwaan in 1999 als pul in Groningen.De route vervolgde zich naar de Vlinderbalg. In het water zwommen verschillende brilduikers. Net toen bijna iedereen in de auto zat werd een slanke kiekendief in de verte boven het water opgemerkt. Gelukkig kwam de vogel onze kant uit en kon iedereen de vrouw grauwe kiekendief goed zien.Vervolgens gingen we naar het vogelkijkpunt Achter de Zwarten. De keuze om in het restaurant wat te gaan drinken of te gaan vogelen werd door de luid roepende wielewaal makkelijk gemaakt, bijna iedereen wilde daar achteraan. Een enkeling kreeg een wielewaal te zien. In het bos hoorden of zagen we ook de koekoek, tuinfluiter, bonte vliegenvanger, braamsluiper en vele zwartkoppen. Vanaf het vogelkijkpunt zagen we vooral brandganzen en bergeenden.Bij een plasje bij Lauwersoog stopten we nog even om de gesignaleerde witoogeend te zoeken, maar die liet zich niet zien.Bij de haven van Lauwersoog stond een groep van 15 steenlopers in zomerkleed te zonnen en waren oeverzwaluwen nesten aan het maken in een berg zand. Inmiddels was het ook tijd om terug naar de accommodatie Ommeronte te gaan. Terwijl we voor de open brug stonden te wachten kwam een app binnen dat bij een blauw paaltje een zwarte roodstaart zat. Maar in de andere auto’s werden alleen allerlei soorten blauwe paaltjes gezien.De pasta smaakte weer uitstekend. Na het eten en de regenbui hadden nog drie vogelaars energie om naar buiten te gaan. Ze maakten nog een avondwandeling naar Engwierum.

Verslag van zaterdag 6 mei 2017 door Huub  
( Dag van de garnaal!)Iets na zessen van start in de Kollumerwaard met zijn elven, hopende op een blik op de roerdomp. Doordat de zon zich nog niet vertoonde was het wat aan de frisse kant. Op enig moment vertoonde zich een familie baardmannetjes, waarvan met name de jeugd zich veelvuldig liet bewonderen. Een roerdomp mochten we niet bewonderen, maar wel de koekoek, een stelletje paapjes en tot groot genoegen van Gijs een vrouwtje beflijster. Op de terugweg naar de auto hoorde Marie-José het geluid van een matkop, die zich even later liet zien. Al met al konden er weer 3 soorten aan de tellijst worden toegevoegd.Na het ontbijt vertrokken we -nu met de hele groep- naar Paesens- Moddergat. Daar zagen we Kanoetstrandlopers, zilverplevieren, een hele groep rotganzen, mantelmeeuwen, rosse grutto's en een vrouwtje van de blauwe kiekendief aan de waddenkust. Ook daar een frisse bries. Van daaruit op zoek naar de Morinelplevier, die zowaar door Gijs ontdekt werd, maar voor mij niet echt herkenbaar was. Een persoonlijk hoogtepunt voor mij was een overvliegende visarend, waar Titia me op attent maakte. De roofvogels deden het op dat moment zo wie zo goed, want we zagen ook nog een grauwe kiekendief en het vrouwtje van de bruine kiekendief overvliegen. Van daaruit ging het naar de Bantpolder waar we bosruiter, oeverloper, watersnip, een groep kemphanen, een kleine plevier en het mannetje van de grauwe kiekendief mochten bewonderen. Dennis heeft daar zelfs een roodkeel pieper horen overvliegen. Van de Bantpolder gingen we naar de zeedijk waar we eidereenden en zelfs een stel witwangsterns te zien kregen. Imposant was een wolk van duizenden "steltjes" die zich boven zee verplaatste.In het gebied tegenover de zeedijk hebben we een poging gewaagd om de daar gesignaleerde draaihals te zien te krijgen. Helaas liet hij zich niet zien. Wel prettig was dat het in dat gebied een stuk warmer was dan op de dijk. Tot slot van ons dagprogramma zagen we bij Ezumakeeg nog geoorde futen en een aantal kleine strandlopers. Uiteraard was het er zeer vogelrijk met diverse eende- en ganzensoorten en allerlei steltjes, waaronder een groep kemphanen. Regelmatig liet de kiekendief zich zien en tot groot genoegen van mijzelf kwam helemaal op het eind de zeearend in de scoop. Helemaal naar het Lauwersmeer komen en geen zeearend zien, was toch even slikken geweest. Na het - wederom voortreffelijke avondeten - is de groep uiteen gevallen in 3 subgroepen. Zelf hoorde ik bij de thuisblijvers. De groep waarin o.a. Marie-José, Bart, Els en Titia zaten,tuitte nog op een velduil, een soort die nog op onze tellijst ontbrak. Gijs, Maria en Toon hebben nog heerlijk gewandeld in het avondzonnetje maar daarbij geen heel bijzondere waarnemingen gedaan. 

En bij de Ezumakeeg zagen we ook nog een gezenderde lepelaar waarvan de kleurcode door Marie-José kon worden afgelezen. Deze was in 2006 als pul op Schiermonnikoog geringd, hij komt elk jaar daar weer terug om te broeden. Foerageren doet hij veel in het Lauwersmeer, en in het najaar wordt hij bijna jaarlijks in Huelva in Spanje gezien.

(aanvulling Titia)
Op zaterdagavond na het eten besloten wij, een groepje van vier mensen, nog eens terug te gaan naar Paesens. 's Morgens was het laag water waardoor er niet zo erg veel vogels te zien waren en nu was het hoog tij. Toen we de dijk over waren scheen ons een lekker zonnetje tegemoet, waardoor het ondanks de koude wind toch een beetje minder koud aanvoelde. De eerste vogels die we zagen waren wat scholeksters, rotganzen en kleine plevieren; het viel ons een beetje tegen. We besloten maar te genieten van het mooie weer en het prachtige, weidse uitzicht.

We liepen een stukje verder en toen zagen we een hele groep groenpootruiters in het water staan vergezeld van enkele tureluurs en weer scholeksters. Er kwamen later nog wat kluten bij. Weer een stukje verder werd het pas echt interessant; doordat het getij steeds hoger kwam gingen hele groepen vogels vliegen. Hele wolken steltlopers vlogen over onze hoofden. Zwarte en witte buikjes van de bonte strandlopers en rode buikjes van kanoeten waren voor ons duidelijk zichtbaar. Grote groepen brandganzen en rotganzen kwamen voorbij gevlogen. We hoorden steeds de zeer kenmerkende roep van de regenwulpen. Erg mooi waren de grote wolken rosse grutto's; als ze hun buiken naar ons toe draaiden zagen we de witte vleugels en de contrasterende rode buiken.

Een erg leuke waarneming was een groepje van 3 grote sterns die we in eerste instantie voor visdieven aanzagen, maar door het geluid kwamen we toch op de juiste soort.
Moe maar voldaan togen we naar de auto, waar we toch besloten nog even naar een andere plek te rijden. We zagen een enorme groep brandganzen in een weiland en vòòr die groep, tegen een soort heggetje, zat duidelijk zichtbaar en op korte afstand een velduil. 
Dit was pas echt genieten! En hij bleef nog zitten ook, zodat we hele mooie foto's konden maken. Dit was echt een kers op de taart!


Verslag van zondag 7-5-2017 door Els
Zondag morgen mochten we uitslapen; pas om half acht ontbijt; wat een luxe! We besloten naar het Zuid-Laardermeer te rijden, een ritje van ongeveer drie kwartier. Daar aangekomen zagen we al geoorde futen in het slootje vlak langs de weg; prachtig. Eindelijk zagen we ook een blauwborst! Overal zongen rietzangers, rietgorzen, gele kwikstaarten en boven het meer vlogen meerdere zwarte sterns en visdieven; waar waren nu die witwangstern en de witvleugelstern? We besloten te gaan wandelen in de richting van de kokmeeuwkolonie; daar waar de steltkluten gemeld waren. Lopend tussen de krijsende meeuwen werden we verrast door het grote aantal geoorde fuutjes; je kon nergens kijken of ze zaten er wel. Ook genoten we van de vele op de nesten zittende kokmeeuwen. De twee steltkluten waren snel gevonden; later kwamen er nog twee bij. De zomertaling liet zich hier ook mooi zien en natuurlijk mocht de bruine kiekendief weer niet ontbreken. Tijd voor koffie; de eerste auto's besluiten er een punt achter te zetten; zij rijden naar huis. Met z'n zessen ondernemen we nog een hele wandeling. We genieten van blauwborst, die zich overigens niet al te best laat zien, vele rietzangers, rietgorzen, grutto's en gele kwikstaarten. De ringlezer komt ook aan haar trekken; er waren vele geringde ganzen te zien in de weilanden. Toen we al een hele tijd op dezelfde plek hadden staan kijken naar de vogels, ontdekten we in een paar polletjes pitrus een liggend ree; die heeft dus echt een prima schutkleur en laat zich door kwebbelende vogelaars ook niet wegjagen. We ontdekten nog wat bosruiters, tureluurs, een zomertaling en meerdere kemphanen die rondscharrelden op een eilandje. De bosrietzanger, een nieuwe soort, zat heerlijk te zingen in een struik. We bewonderden ook nog het moeraskartelblad dat overal in het gras stond te bloeien. Na de lunch in een slootkant in de zonneschijn vertrok er weer een auto; er was maar één auto over. Wij wilden toch erg graag de witvleugelstern zien en besloten te gaan kijken aan de anderen kant van het meer; daar was de witvleugelstern die ochtend ook gemeld. Onderweg hoorden we nog geelgorzen.Aan de rand van het meer ontdekten we een aantal dwergmeeuwen die we nu eens heel goed konden bekijken. Tussen de vele sterns ontdekte Titia uiteindelijk toch de witvleugelstern; we hadden ons doel bereikt. Na een druilerige start van het weekend, konden we nu het weekend in de zon afsluiten; vele prachtige waarnemingen en gezellige momenten verder. Wij zijn Ans en Titia erg dankbaar dat zij de organisatie op zich genomen hebben. Het was weer een top weekend; zeker voor herhaling vatbaar! 


Foto’s: Bart van Beerendonk, Marie-José Verbeeten en Titia van Heusden