Excursie Hellegatsplaten en Volkerakdam
24 juni 2017

KnobbelKnobbelzwaan met juveniel
Na een week met temperaturen ver boven de 30 graden prijzen we ons gelukkig met de weersverwachting: licht bewolkt, 18-20 graden en af en toe een bui. Mooie vooruitzichten dus voor een excursie naar Tiengemeten. Hoe anders is de werkelijkheid. Als we op het pontje staan te wachten, gaat de regen horizontaal over de parkeerplaats. Zelfs in de auto worden we nat als we via het raam proberen te overleggen.

Eigenlijk moeten we helemaal niet naar de overkant willen, er wordt al gefantaseerd over beelden waarbij een van ons aan een paraplu over het Haringvliet zweeft à la Mary Poppins. Geen beschutting op het eiland, het café is nog niet open…… Maar we hebben 100 km gereden en er zijn al kaartjes voor de pont gekocht.      TELLIJST

De mensen uit Den Bosch bellen dat ze na de zoveelste omleiding en gezien het slechte weer hebben besloten terug te gaan en na lang wikken en wegen besluiten wij dat kijkhutten een goed alternatief zijn voor het natte Tiengemeten. 

Om te beginnen De Kluut aan de Hellegatsplaten. Niet spectaculair maar prima om wat tijd door te brengen. Een grote groep bergeenden heeft zich hier verzameld, enkele paartjes zwemmen nog rond met hun opvallend gestreepte jongen. Zilverreigers laten mooi zien hoe hun snavel in het broedseizoen van geel naar zwart verandert, en vice versa. Tussen alle bergeenden is een sierlijke kluut een onopvallende vogel maar wel erg mooi. Visdiefjes, tuinfluiter, zwartkop, groepen foeragerende zwaluwen…. steeds wordt er wel weer iets nieuws gezien. En we staan droog.
Maar bovenaan de wenslijst staat de zeearend en die gaan we hier niet zien. Dus op ons gemak rijden we verder over de ventweg van de Volkerakdam maar helaas, de zeearend werkt niet mee. Een grotere roofvogel in een elektriciteitsmast zorgt even voor wat opwinding maar na enige discussie noteren we hem toch als buizerd. Opvallend zijn hier de vele brandganzen met jongen. Niet zo lang geleden was deze vogel in Nederland nog een echte wintergast.

Inmiddels miezert het weer en gaan we richting de kijkhut Adolfsgat bij de Ventjagersplaten. Opvallend hier zijn de grote, witte vlekken in de verte: honderdtallen knobbelzwanen hebben zich hier verzameld. Indrukwekkend maar uiteindelijk krijgt familie knobbelzwaan met 3 jongen toch meer aandacht. Onbeholpen zwaaien de jongen met een soort stompjes die de komende weken moeten veranderen in sterke vleugels. Al is dat nu nog moeilijk voor te stellen. Een bruine kiekendief is ook attent op klein spul maar wordt vrijwel onmiddellijk verjaagd door enkele bergeenden. Twee ijsvogels vliegen herhaaldelijk op en neer, een kleine karekiet laat zich hier voor de hut niet alleen horen maar ook goed zien en zelfs de zwartkopmeeuw, waarvan er meerdere rondvliegen, laat zich nu eens goed bekijken. Maar ook hier geen zeearend.
Dat zou een mooie afsluiting van de excursie geweest zijn dus ook op de weg terug over de dam houden we onze ogen open. Het mag niet baten. Geen vliegende deur vandaag.
Vroeger dan verwacht rijden we richting Oisterwijk. Met 63 soorten op de teller en, minstens zo belangrijk, een tevreden gevoel over een gezellige excursie. Ondanks de slechte start! Volgend jaar in de herkansing en dan maar geen kaartjes meer van tevoren kopen.

door: Hannie Nilsen
foto's: Marie Jose Verbeeten