Avondexcursie Hemelrijkse waard
19 juli 2019

hemelrijksevogelaars dit weekend
Vanuit Oisterwijk reden we met 2 auto’s naar de Hemelrijkse waard, daar zouden we nog een aantal leden treffen. Zij stonden al even op ons te wachten en hadden alvast rond kunnen kijken. Er zwommen meerkoeten en waterhoentjes rond met jongen, deze waren erg mooi te bekijken. Iets verder zagen we zowel een kleine zilverreiger als meerdere grote zilverreigers, deze hadden een mooi plekje ingenomen in de bomen.

Blijft altijd leuk om te zien dat deze vogels met lange poten rustig op een tak staan rond te kijken of te slapen.Ook de aalscholvers hadden zich in een kale boom verzameld. Sommige van hen zaten met de vleugels helemaal wijd open, zo kunnen ze goed drogen. Aalscholvers hebben niet zo’n goede waterafstotende vetlaag zoals andere watervogels. Eigenlijk best raar een watervogel die geen goede waterafstotende vetlaag heeft maar dat heeft een reden.       TELLIJST

 Op deze manier kunnen de aalscholvers langer onder water blijven zonder dat opwaartse druk hen naar boven duwt, dit gebeurd wel bij vogels die wel die vetlaag hebben. Eigenlijk dus een groot voordeel als ze aan het jagen zijn. Het nadeel is dan wel dat ze na iedere duik hun kleed moeten laten drogen, dus zitten ze soms massaal met hun vleugels wijd open in een boom of op een (lantaarn)paal. We parkeren de auto’s een stukje verderop en gaan een wandeling maken. Het leuke van dit gebied is dat je er doorheen mag struinen, dus een stevige lange broek was wel aan te raden met alle prikkenende planten die we tegen kwamen.

Tijdens de wandeling zagen we diverse steltlopers zoals de kluut, overloper en groenpootruiter. We zagen ook mooie gele kwikstaarten die zich goed schuil hielden in de begroeiing, af en toe ging er eentje bovenop zitten en konden we hem mooi bekijken. Doordat we zo aan het zoeken waren zagen we ineens een vogel met duidelijke oogstreep, een rode staart en een blauwe borst: een blauwborst! We zagen er zelfs 2 met beide nog een heel mooi kleed. We liepen verder een berg op van waar we een heel mooi uitzicht hadden over het gebied. Hoe later het werd hoe meer grotere groepen vogels we zagen aankomen voor de nacht. Hieronder ook een hele grote groep wulpen. We hoorden hier ook een regenwulp tussen zitten met het kenmerkende roep bibibibi.
Nu was het de kunst om deze vogel op te zoeken als ze allemaal aan de grond waren. Dit was wat lastig want er kwamen steeds nieuwe vogels bij en ze vlogen met regelmaat met z’n allen op om een minuut later weer te landen. We hadden echter geluk er liep op een gegeven moment een kleine wulp langs de waterkant met een oogstreep en een korte gebogen snavel. Zou dit hem zijn? Hij liep richting een wulp en toen konden we het met zekerheid zeggen het is echt een regenwulp doordat hij flink wat kleiner is als de “gewone” wulp. Toen we het er over eens waren vloog de hele groep weer op, nu zagen we toch wel duidelijk het grootte verschil.

Op ons gemakje struinden we terug naar de auto’s. We hebben een mooie excursie gehad met heerlijk weer, mooie vogels en gezelligheid.

Tekst: Marie-Jose Verbeeten

Foto’s Marie-Jose Verbeeten en Jan Wolfs