Excursie Markiezaat, Woensdrecht en Slikgat bij Tholen
18 augustus 2019

kleinst waterhoenkleinst waterhoenKoffie drinken onder een afdakje bij bezoekerscentrum Kraaijenberg, twee uur later dan eigenlijk afgesproken was en met minder mensen dan verwacht. En dat allemaal vanwege de regen die dan om 10 uur nog steeds even door miezert. Maar deze dag waar we met grote twijfel aan zijn begonnen, zal uiteindelijk een van de leukste excursies van het jaar worden.   TELLIJST

Op ons gemak wandelen we richting Markiezaatsmeer, een zoetwatermoeras ontstaan door de afsluiting hier van de Oosterschelde. Vanwege het aantal soorten vogels dat hier broedt of in trektijd verblijft, wordt dit reusachtige moeras beschouwd als een van Nederlands belangrijkste ‘wetlands’. Vandaag zijn het vooral de laag foeragerende zwaluwen die de show stelen. Er vliegt zelfs nog een late gierzwaluw. Ook bij de kijkhut zijn de zwaluwen  rijkelijk vertegenwoordigd, daar zitten ze gebroederlijk naast elkaar op de draad. Op het slik lopen wat steltjes maar er zwemt ook een rosse stekelstaart en een krooneend met 5 jongen rond. Ver weg zitten zelfs twee zeearenden en loopt er een vos. Mooie waarnemingen. En op de terugweg is het ook drukker in de kruidenrijke ruigtes. Putters, veel juvenielen ook, grasmus, roodborsttapuit, gekraagde roodstaart en nog wat andere soorten die je hier eigenlijk ook wel verwacht. Meestal met de hele familie, de jonkies blijven duidelijk nog even bij de oudervogels in de buurt. Een mooi stukje is dit. Nu we dan toch hier zijn, moeten we natuurlijk ook even langs de Zouteweg waar de laatste dagen allerlei spannende soorten gezien zijn.

Het begint weinig veelbelovend, ieder grijs of bruin bewegend voorwerp in de begroeiing blijkt een jonge waterhoen of meerkoet. Totdat we, zittend op een bankje, ineens een andere vogel ontdekken. De snavel is te lang voor een van onze doelsoorten maar ook een waterral, een juveniele in dit geval, is de moeite waard. Het blijken er zelfs twee te zijn die op hun dooie gemak steeds het slootje oversteken, op zoek naar iets eetbaars. Genieten dus, zeker als even later van wat verderop gewenkt wordt. Want daar, zo’n honderd meter verderop, komt een porseleinhoen steeds te voorschijn uit het riet. Met zelfs nog een waterral erbij, samen in één kijkerbeeld. Volkomen op zijn gemak zit het porseleinhoen even later te badderen, zodat echt iedereen hem goed kan bekijken. En als we dan uiteindelijk weg willen gaan, komt daar ook nog een kleinst waterhoen uit het riet te voorschijn. Een terechte naam, vergeleken met een waterhoen is dit echt een klein vogeltje van 16-18 cm lang. Het verdwijnt dan ook wel heel makkelijk achter de polletjes maar met wat geduld krijgt iedereen deze toch wel heel bijzondere soort goed te zien. De Hogerwaardpolder is de volgende stop. Het uitkijkpunt stelt niet veel voor maar hier vliegen wel de kneutjes die we al bij het Markiezaatsmeer verwacht hadden. Bij de plas zit een mooi groepje kleine plevier maar de leukste waarneming vormen twee reetjes die op een 15 meter afstand nieuwsgierig door de zonnebloemen heen naar ons staan te gluren. 
Inmiddels hebben we al veel soorten gezien maar het weer is heerlijk, met weinig wind en een zonnetje, dus we besluiten om nog even richting Tholen te gaan. Hier bij het Stinkgat zien we vooral steltjes. Groenpootruiter, zwarte ruiter, tureluur, oeverloper, kluut,
bontbekplevier, scholekster en zelfs enkele kemphanen en een zilverplevier worden gespot. Maar ook lepelaars en een juveniele koekoek. Uiteindelijk komen we in totaal uit op 84 soorten, waarbij de meeste vogels zich goed lieten zien. 

Een fantastische vogeldag dus, die toch maar weer aantoont dat thuis blijven meestal niet de beste keuze is.

Tekst:   Hannie Nilsen
Foto’s:  Karin van de Logt en Jan Wolfs